Individuele therapie van Elke Brants:

 

Vanuit mijn integratieve denkvisie (experiŽntiŽle psychotherapie en cognitieve gedragstherapie) kijk ik bij elk aanmeldingsprobleem hoe ik samen met het gezin, de jongere en/of het kind de persoonlijke groei kan stimuleren en de blokkade kan helpen opheffen. Bij sommige aanmeldingsklachten zal de klemtoon meer komen te liggen op de experiŽntiŽle benadering, terwijl dit in andere gevallen meer zal liggen op cognitieve gedragstherapie (voor beide therapievormen zie hieronder). Bij sommige vragen zal er individueel gewerkt worden, in andere gevallen zal er sprake zijn van combinatietherapie.

 

 

 

ExperiŽntiŽle psychotherapie:

De experiŽntiŽle psychotherapie is persoons-, belevings- en procesgericht. Dit betekent dat de klachten onderzocht worden en de oorzaak ervan begrepen wordt tegen de achtergrond van ieders persoonlijke levensstijl en levensgeschiedenis. De problemen en klachten worden gezien als uitingen van stagnatie in het ontwikkelingsproces. In overleg met de therapeut kan u bepalen welke doelstelling u in de therapie wil bereiken. De klemtoon zal steeds liggen op het invoelen in de belevingswereld van jullie als ouders, de jongere of het kind. De therapeut helpt het probleem te begrijpen op meer emotioneel doorleefd niveau. De betekenis van de problemen op dit niveau begrijpen biedt de ruimte waarbinnen betekenissen en belevingen kunnen veranderen en nieuwe keuzemogelijkheden ter beschikking komen.

Afhankelijk van het ontwikkelingsniveau, de leeftijd of de wensen van de ouders, jongeren en kind kan hiervoor speltherapie worden ingezet.

Meer informatie over deze therapievorm is te vinden op de website van de vereniging (www.vvcepc.be).

 

Speltherapie:

Speltherapie is een hulpmiddel om een gestagneerde ontwikkeling weer op gang te brengen. Het spel geeft het kind de gelegenheid om te ontspannen, gedachten, gevoelens en wensen te uiten, ervaringen te verwerken en te experimenteren met allerlei vormen van gedrag. De speltherapeut biedt het kind de mogelijkheid tot het beleven van nieuwe ervaringen en helpt het kind om emotioneel en cognitief nieuwe inzichten te verwerven. Het kan ook gebeuren dat ouders mee uitgenodigd worden in de spelkamer om samen met het kind te experimenten met nieuwe ervaringen om op deze manier het interactieproces tussen beiden positief te beÔnvloeden.

 

         

 

Cognitieve gedragstherapie

De kern van cognitieve gedragstherapie ligt in de veronderstelling dat zogenaamde irrationele cognities (gedachten) zorgen voor disfunctioneel gedrag (o.a. angst, agressie, dwang). Men gaat er vanuit dat gedachten, gevoelens en gedrag op met elkaar verbonden zijn. Gedachten beÔnvloeden gevoelens en gedrag. Tijdens deze therapievorm wordt vooral gekeken welke ideeŽn ouders, kinderen en jongeren hebben over zichzelf en anderen. Via het beÔnvloeden van deze denkbeelden zal gekeken worden hoe je op een andere manier tegen moeilijkheden aan kan kijken, waardoor er veelal sprake is van positieve gedragsverandering en een vermindering van de klachten.

 

Differentiatie-, fase- en basistherapie

Deze drie therapievormen zijn specifiek gericht op het behandelen van kinderen, jongeren en met hechtingsproblemen en bieden eveneens ondersteuning aan de omgeving (ouders en of verzorgers).

  Bij differentiatietherapie is het uitgangspunt dat een kind met een hechtingsstoornis niet of nauwelijks kan onderscheiden. Dit uit zich in het allemansvriendgedrag en het inwisselbaar zijn van volwassenen, waardoor het verblijven in een gezin (pleeg, adoptie) erg moeilijk kan verlopen. In de differentiatietherapie wordt het differentiŽren systematisch aangeleerd om zo doende de hechtingsmogelijkheden te ontwikkelen. De differentiatietherapie wordt meestal gevolgd door de fasetherapie.

In de fasetherapie staat de nabijheidbeleving van het kind/de jongere met een hechtingsprobleem centraal. Uitgangspunt is dat een dergelijk kind/jongere de nabijheidsvormen die elke ontwikkelingsfase kent, niet heeft ervaren. Het gevolg is dat relaties niet aangegaan kunnen worden, niet in vriendschappen en niet in intieme relaties. In de fasetherapie gaat het kind samen met zijn ouders/verzorgers die verschillende nabijheidsvormen ervaren. De regie ligt ook in dit deel van het proces bij de therapeut, maar gebeurt in nauwe samenwerking met de ouders/verzorgers die een deel van de behandeling uitvoeren.

Basistherapie is de behandelwijze voor volwassenen en jongeren met de gevolgen van een hechtingsproblematiek. Systematisch worden deze gevolgen bewerkt. De cliŽnt doet thuis veel zelf en oefent in de sessies. Deze behandeling is in de praktijk ontwikkeld  in navolging  van de andere twee therapievormen. Het is een intensieve behandeling die beschikbaarheid van de therapeut vraagt.

Meer informatie over deze therapievormen en de ontwikkeling ervan kan u vinden op de website www.hechtingsproblemen.nl

 

EMDR-practitioner in opleiding

EMDR (Eye Movement Desensitization and Reprocessing) is een kortdurende behandelmethode. Ze is vooral aangewezen wanneer men een traumatische ervaring niet verwerkt krijgt.

Meer informatie over EMDR kan u vinden op www.emdr-belgium.be